Resurrection (2022)
- Tati Regis

- 16 de ago. de 2022
- 3 min de leitura
O medo nada mais é do que o estado ou sensação de estarmos em perigo. Ao longo da vida e das experiências, boas ou más, aprendemos que esta sensação também é relativa. Resurrection, filme escrito e dirigido por Andrew Semans, trabalha isso de uma forma intensa. O medo que nós, mulheres, passamos em relacionamentos abusivos. Mesmo que tenha sobrevivido a essas experiências, as lembranças se tornam um fantasma que volta e meia aparece para assombrar. O filme é dirigido por um homem e logo mais questiono isso, mas me fez lembrar automaticamente de outros filmes recentes que abordam homens sendo tóxicos como o Men, Fresh e Watcher.

Para iniciar, Margaret (Rebecca Hall) é mostrada como uma mulher que está no controle. Forte, independente, bem sucedida no seu trabalho, pratica exercícios, tem caso com um homem casado e isso pouco importa para ela. Em casa, Margaret também mantém seu apartamento no controle e impecável, menos sua filha Abbie que está prestes a completar 18 anos. Ela é amorosa com a adolescente, mas também super protetora e isso incomoda demais a menina. Margaret parece uma pessoa impecável e inquebrável, até que tudo isso desmorona quando alguém de seu passado ressurge. David Moore (Tim Roth) aparece em locais específicos em que Margaret se encontra e até aí não sabemos se de forma intencional ou mero acaso. O que vemos é Margaret ficar extremamente perturbada e a aparência inquebrável dela, se desfaz rapidamente com frequentes ataques de pânico e paranóias. Rebecca Hall é uma brilhante atriz e confesso que o que me chamou atenção para essa produção foi ter seu nome envolvido. Ainda não sabemos o que deixa sua personagem perturbada até que numa conversa com sua estagiária, ela nos entrega toda sua história de vida, de violência e manipulação num monólogo deveras perturbador onde a câmera não desgruda do rosto dela durante quase oito minutos. Tenso! Me fez lembrar porque aqui em casa louvamos de pé Rebecca Hall sim, amém.
A aparição desse homem se torna mais frequente e a queda de Margaret à loucura e a paranoia, também. Tim Roth está maravilhoso no papel de um homem detestável, cínico, violento e manipulador. Daqueles que morde e assopra capaz de dizer que ela é uma mulher forte e guerreira desde que ela ande descalça de casa até o trabalho por uma semana e assim ele a deixa em paz. Que ódio! A relação dos dois se deu quando Margaret ainda tinha 19 anos e fez um estrago substancial no psicológico dela, mesmo sem ver o ex durante 22 anos. A história de tantas mulheres reais que conhecemos, não é mesmo? Eu moro em Pernambuco, um dos estados que mais assassina mulheres. O número de feminicídio só cresce e enquanto nós seguimos sendo punidas, desacreditadas e tratadas como loucas até sermos mortas, homens seguem sendo livres reconstruindo suas vidas. Margaret chega a ir na polícia, mas passa pelo que milhares de mulheres passam recebendo conselhos inúteis e olhadas enviesadas. No entanto, Margaret segue disposta a proteger sua filha colocando em risco a sua relação com Abbie. A mãe poderia se abrir com a filha? Poderia. Mas, ao mesmo tempo, fico pensando na reação da estagiária na ocasião do monólogo e imagino o motivo dela não ter confessado tudo para a filha nem para ninguém. Ela preferiu guardar só para si todo esse horror. Margaret desce cada vez mais para um abismo e segue sua batalha com David, cada vez mais cínico e manipulador e ela cada vez mais quebrada. Sua deterioração é notável e não só mental, mas física também.
O ato final de Resurrection é onde para mim acontece a completa ruptura do que vinha sendo construído pelo diretor. Nem sempre dá para ser da forma que a gente quer ou espera ser e Andrew Semans nos surpreende nesse quesito apelando para um traumatizante horror corporal. Para mim, embora impactante e aberto a diversas interpretações, a escolha não funcionou e acabei entrando no mérito de questionar: e se fosse uma mulher escrevendo esse roteiro? Eu não embarquei, mas pode ser que você embarque e tá tudo bem. E mesmo com o final sendo frustrante para mim, Resurrection ainda assim é um filme que perturba por horas sobremaneira nós, mulheres.
Resurrection é o segundo longa de Andrew Semans que já tinha dirigido em 2012 "Nancy, Please" e teve sua estreia no festival de Sundance em janeiro de 2022. Nos EUA foi lançado em julho nos cinemas pela IFC Films, teve os direitos adquiridos pela Shudder e no início de agosto ficou disponível para VOD.

Resurrection (2022)
IMDb | Rotten Tomatoes | Letterboxd | Filmow
Direção Andrew Semans
Duração 103 min
Gênero(s) Suspense, terror
Elenco Rebecca Hall, Tim Roth, Grace Kaufman +




XX88 mình thấy bạn bè nhắc hoài nên ghé thử cho biết, kiểu vào xem giao diện ra sao thôi chứ không đào sâu nội dung. Vừa mở lên là thấy trang làm khá dễ thở, khoảng trắng vừa đủ nên nhìn không bị ngộp. Mình để ý họ chia thông tin theo từng khối rõ ràng, lướt xuống là bắt nhịp được ngay chỗ nào đang nói về gì, không phải căng mắt dò. Cái mình thích nhất là mấy phần dạng bảng nhóm cột nhìn gọn, chữ không dính vào nhau nên đọc nhanh vẫn ổn. Menu cũng đặt ngay chỗ dễ thấy, bấm qua lại giữa các mục không bị lạc, cảm giác chuyển trang khá mượt.…